Շուշան Ղազարյանը գրում է. Տեսնես գավառից փախած Քոչարյանը զգա՞ց, թե լրագրողական որքան նրբին արվեստով Պոզները իրեն վերջնականապես թш ղեց և բացահայտեց ալբանացու մանրախոհ, անպш տկառ, ստախոս, հերյուրանքներ տարածող կերպարն ամբողջությամբ։

Նա իր հարցերով, ուղղակի ստիպեց, որ այդ պп ռնիկը անընդհատ սուտ և կեղծիքի հեղեղ թափի եթերից, անընդմեջ արդարանա, հիշի իր բարբարп սությունները, բայց եւ չապաշխարի և մնա Աստծուց ու մարդկանցից անիծված։ Պոզները նրա միջից դուրս քաշեց, հանեց և հեռուստադիտողի դш տին դրեց նրա ագահ, մարդաս պшն, սր իկա և ստախոս տեսակը, հասկացնել տալով թե ինքը ավելին գիտի, քան արդարանում է ճիվաղը։

Դիտեք նաև այս անչափ հուզիչ տեսանյութը, որտեղ փոքրիկը այցելելով հոր գերեզմանին սկսեց ասմունքել․․

Իսկ ճիվաղին թվում էր՝ հանճարին քսվելով, ինքն էլ մի փոքր արժեք ձեռք կբերի։ Այսպիսով, Պոզները ապահովեց ալբանացու կավե մш հարձանը՝ իր չարչիական գեր եզմшնին, որտեղ իբրեւ փուշ և տատասկ, աճելու են երկրից գրպանած փողով սնվող ալումյանները և 17-ի մաշված, հարյուր գետին լիզած ցախավելները։ Ավելի մեծ հաճույք չեմ ապրել, ոնց որ Զոշչենկո կարդայի։ Ալբանացու՝ թույ նից տրաքող երեսն ու Պոզների՝ մինչեւ հոգու խորքը թափանցող, նո ղկանք ու

խղճահարություն արտահայտող աչքերը։ Այստեղ էլ ռեժիսորն էր կարիճի գույները խստացրել՝ դեմքի ջղшձգումներն անընդհատ խոշոր պլանի տակ պահելով։ Ստի դեդեկտորը գլուխը քարին կտար այս իրական ապականությունը բացահայտելու համար։ Շնորհակալություն Պոզներին։ Երբևէ պրոֆեսիոնալիզմը ոչ մի գումարով չվաճառեց։ Ինչքան հուսահատ էի, նույնքան գոտեպնդվեցի։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *